Zachwyt nad Raptusem

Dawno nie było Frejek 🙂 Stęskniłam się trochę za tą marką, bo dawno nie sprawiłam sobie niczego nowego, od czasu Marvela, którego potraktowałam przede wszystkim jako eksperyment z nową konstrukcją, gdyż design nie wzbudził we mnie zachwytu. Rapture (w tłumaczeniu na polski: zachwyt, stan zachwycenia) zachwycił mnie kolorem – fantastycznym, neonowym pomarańczem, a może brzoskwiniem? 😉 (odcień odbiega od typowego cytrusa), dlatego jeszcze na etapie oglądania próbek kolekcji uznałam go za musisztomiecia. Kolorystycznie nie zawiódł mnie ani trochę. Przedstawiam Wam więc Rapture (pseudonim: Raptus) w kolorze Orange i wersji padded half-cup bra.

Freya – Rapture, kolor: Orange, krój: half-cup, rozmiar: 36G [Rozmiary: 28 D-GG, 30 D-H, 32-36 B-H, 38 B-G, cena: 212 zł]

Estetyka

Jak już wspomniałam, to kolor był tym, co mnie uwiodło. Raptus występuje też w wersji czarnej i w niej chyba lepiej widać, że jego faktura też jest ciekawa – materiał pokrywający miseczki ma żakardowy, geometryczny wzorek w kwadraciki, koronka u góry także, a ramiączka harmonizują z resztą swoją rombową, „pikowaną” fakturką, znaną też z innych Frejek. Nawiasem mówiąc, sympatyczne wrażenie robi na mnie również miękka wersja Raptusa. W obu jednak wolę neon od czerni.

Napisałabym, że kolor, jaki jest, każdy widzi, ale już na katalogowych zdjęciach jest on przekłamany, zbyt żółtawy. Ja też miałam trudności z oddaniem go na fotkach. Do klasycznej pomarańczki mu daleko – jest to odcień rozbielony, na pograniczu różu. W świetle dziennym, a zwłaszcza w słońcu, „świeci” bardzo ładnie, w oświetleniu UV nie próbowałam, ale przypuszczam, że przeświecałby spod bluzek 😉

Czemu, mimo zachwytów, odjęłam Raptusowi jeden punkt? Otóż materiały robią na mnie wrażenie za delikatnych, takich trochę flimsy (bardzo lubię to angielskie słowo, moim zdaniem jego brzmienie świetnie oddaje znaczenie ;), zwłaszcza dzianina na miseczkach. Jest to półprzejrzysty, cienki tiulik, który nie jest całkiem stabilny, lecz trochę się rozciąga, podobnie jak gąbka pod spodem. Być może to właśnie w części powoduje problem z dopasowaniem, o którym będzie niżej. W każdym razie już biorąc Raptusa do ręki miałam wrażenie, że jest trochę za mało solidny, jak na moje potrzeby, jakiś taki… lichy właśnie. Czyżby ktoś tu przyoszczędził na materiałach?

Dopasowanie

Obwód po Freyowsku w normie, czyli raczej rozciągliwy, ale trzyma jak powinien. Miseczki natomiast oceniam jako o pół rozmiaru za duże. Objawia się to lekkim odstawaniem krawędzi (muszę pilnować, by ramiączka były dobrze skrócone – wtedy odstawania nie widać) i nieco przyszeroką fiszbiną, a może zbyt elastyczną. Po początkowym „może FFkę?” zdecydowałam się go jednak zostawić – w pewnych fazach Księżyca powinien być w sam raz.

Wydaje mi się, że ta zadużość misek może wynikać z ich elastyczności i ogólnej flimsiness, bo biust mój jest ciężki, z łatwością wypycha i odkształca wiotki materiał.

Kształt

Nie mam nic do zarzucenia – podnosi, zaokrągla i dobrze zbiera, nie mam wrażenia, by spłaszczał, co się sztywnym modelom halfowatym zdarza. Być może to ze względu na jego niewielką sztywność.

Konstrukcja i podtrzymanie

Biust w Raptusie nieco faluje, co może być związane zarówno z niskim zabudowaniem, jak i wspomnianą wcześniej elastycznością. Do tego mostek lekko odstaje (mimo że miseczkom do zamałości raczej daleko :), co także może mieć na to wpływ. Jak na half-cupa jednak uważam, że podtrzymanie mieści się w normie. Konstrukcyjnie nie mam nic do zarzucenia, oprócz wspomnianej wcześniej otwartości misek, która jest trochę za duża dla mojego biustu. U sztywnych Frejek wolę konstrukcję z samymi pionowymi szwami od tej, gdzie u góry jest dodatkowy panel.

Wygoda

Raptus to wygodniczek, całkowicie nieszkodliwy. No chyba, że ktosia reaguje na pętelkowane brzegi dolnych gumek – pętelek nam w tym modelu nie poskąpiono.

Cena

Co tu dużo mówić, dwieście złotówek z hakiem to moim zdaniem za dużo. Raptus jest fajny i ma piękny kolor, ale nie jest takim znowu wybitnym dziełem bieliźniarskiej sztuki i jakości, by uzasadnić taką cenę. Za drogo, drogi Evedenie! Przyznam Wam szczerze: kupiłam Raptka taniej po znajomości i nie wiem, czy wydałabym aż tyle, choć, z drugiej strony – moja miłość do neonów jest tak wielka, że kto wie? 🙂

Galeria

Zebrane fotki Raptusa. Nigdy nie byłam zadowolna ze swoich fotek neonowych kolorów… Pocieszam się, że z tego co widzę w katalogach, profesjonalistom też nieszczególnie to wychodzi 😉 Eksperymentowałam z różnymi tłami i lepsze okazały się zdjęcia na czarnym tle, choć też nie oddają one rzeczywistości. Raptusa trzeba zobaczyć na żywo 🙂

[Katalog flash w serwisie flickr nie jest dostępny, przepraszamy.]

Podsumowanie

Cieszę się, że Freya poszła w neony i że w ramach fazy na neą, trwającej już dwa lata, nie jestem już wpychana w ramiona skandalicznie drogiej i słabo dostępnej marki Love Claudette (ech, może kiedyś w końcu przetestuję…). Marzy mi się jednak, oprócz sztywniana, także miękkus oraz, osobliwie, miękkus mgiełkowy. Neonowa mgiełka – oto, czego żądam, droga Freyo! 🙂 Kto wie, może się kiedyś doczekam?

Ciekawa jestem, jaki jest Wasz stosunek do neonowych kolorów. Czy są wśród Was początkowo nieufne, które jednak nawróciły się na żarówę? A może przeciwnie, macie już dość tego trendu? A abstrahując od Rapture – co już sobie sprawiłyście z jesiennej kolekcji Freyowej? A może znacie już Raptusa w tej lub innej wersji? 🙂